و باز بعد از گذر از سختی ها آرامش حرم اما رضا. خدایا شکرت

صبح اول وقت و تنهایی دفتر و دوباره فرصت برای فکر و برنامه ریزی

نوشتن تو جایی که بهم آرامش میده و نگاه به گذشته و امید به آینده و چرخه تکراری زندگی

همه و همه رو حس می کنم و دوست دارم.

و خدا هست... 

بهمن هم به نیمه رسید و باز چیزی تا پایان سال نمونده. سرعت گذر زمان هم زیاد تر شده و هم تکراری تر ...

اما این تویی که نباید بذاری عادی بشه. انسان به حکم انسان بودنش تغییر می کنه و تغییر لازم داره

صبح های زود مال خودته و هیچ کس نمی تونه به همش بزنه و این روزا از صبح های زود استفاده می کنم تا فکر  کنم ...